"Jayhun ilhomlari" NNT rasmiy veb-sayti

БОЛАНИНГ ТИЛИ ШИРИН


01.03.2018

Мактабнинг биринчи синфида ўқийдиган набирам Нурдавлат ўзининг болалик тушунчаси билан ажойиб гапларни топиб юради.

Бир куни ёзиб ўтирсам, набирам ёнимга келиб:

– Сиз доскага қарамай ҳам ёзаверасизми? – деб сўради.

– Ҳа, мен калламдан чиқариб ёзавераман.

– Каллангизнинг қаеридан чиқиб турибди, кўрмаяпман, - деб атрофимни айланди  у.

***

Ёмғир ёғиб турарди. Автомашинада меҳмондорчиликка кетаётган эдик.

– Бугун йўлда ДАН ходимлари кўринмайди, – дедим йўл-йўлакай.

– Ёмғирда оналари кўчага чиқармаган бўлса керак, - деди Нурдавлат.

***

Ёзув ёзиб ўтирганимни кўрган набирам:

– Сизларга ҳам уйга вазифа бериб юборишдими? – деди ҳайратланиб.

***

Эрталабки нонушта пайтида ўғлимга қараб:

– Чой ичиб бўлганингдан кейин сенга бир юмуш бераман, – дедим.

Буни эшитган набирам ўрнидан сакраб туриб:

– Менга ҳам юмуш беринг, мен ҳам еб кўрай, – деди.

***

Нурдавлат тўрт яшар пайтида қулоғи оғриб, шифокор қабулига олиб бордим. Навбат кутиб ўтирар эканмиз, у хўрсиниб:

– Шу ёшимгача ҳеч қулоғим оғримаган эди,  – деб қўйди бошини чайқаб...

 

Ўрозали РЕЙИМОВ.